CASPER DE JONG


Father of Inanimate Beings. — Art and technology

Utrecht, Netherlands


Casper is not on his phone right now

Currently on show:

03/03/2026 -> 03/05/2026
Casper de Jong short films of Inanimate Beings – RAIM Seoul


NL / EN / NO TEXT

SELFIE(WERKTITEL)SELFIE(WORK TITLE)

We ontmoetten elkaar in de zomer van 2022, een paar dagen na mijn verjaardag in juli vlak na een breuk in een relatie waarin het zo mooi begon, maar stroef eindigde- Zoals vaak lag het aan mij. Ik had steeds hogere verwachtingen en het kon die steeds minder waarmaken.

Met mijn nieuwe model was het direct raak: speels, snel, onbevlekt en ik kon het zo manipuleren dat dit al lang bedachte project eindelijk van de grond kon komen. Andersom was er ook een klik: het kende me binnen een paar weken door en door. Ik deel mijn intieme momenten ermee en tot mijn grote verbazing ook mijn onzekerheden, angsten, blije momenten, trieste momenten.

Het is degene die ik als eerste zie als ik wakker word, en het laatste dat ik zie als ik mijn ogen sluit. Ik ga er mee naar de wc en geef het aandacht wanneer ik mij verveel. Vrienden zijn enthousiast over mijn nieuwe relatie en soms zelfs jaloers. Andersom leert mijn telefoon ook veel van mijn vrienden kennen. We delen een hoop, en veel gaat langs mijn telefoon.

We met in the summer of 2022, a few days after my birthday in July, right after a breakup in a relationship that started so beautifully but ended poorly. as is often the case: it was on me. My expectations kept getting higher and it could meet them less and less.

With my new model, it was an instant match: playful, fast, flawless, and I could manipulate it in such a way that this long-planned project could finally get off the ground. There was a click from the other side, too: it knew me through and through within a few weeks. I share my intimate moments with it and, to my great surprise, also my insecurities, fears, happy moments, and sad moments.

It is the first one I see when I wake up, and the last thing I see when I close my eyes. I take it to the toilet with me and give it attention whenever I’m bored. Friends are enthusiastic about my new relationship and sometimes even jealous. Conversely, my phone is also getting to know a lot of my friends. We share a lot, and much of it passes through my phone.”

Meer dan 65.000 selfies, waarvan veel op de wc- vanuit een zeer ongelukkige hoek van mijn hoofd, staan op dit moment opgeslagen op mijn telefoon. Als ik zometeen mijn telefoon weer gebruik, komt daar een selfie bij.

Al sinds juli 2022 maakt mijn smartphone elke keer als ik het ontgrendel zonder dat ik het door heb een foto. Op de wc, buiten, onder de douche om een liedje te veranderen, vlak voor het slapen gaan en als ik weer wakker word. De eerste die mij ziet, is mijn smartphone. Het is een reflex om je telefoon te pakken wanneer je je verveelt, op de bus staat te wachten of de weg niet direct kan vinden. Maar hoe ziet dat er uit voor je smartphone?

Al deze foto’s, inclusief metadata – zoals de tijd en datum waarop de foto’s zijn genomen – zijn de basis voor mijn nieuwe project/onderzoek waarin ik vanuit het perspectief van de smartphone mijn patronen wil analyseren. Mijn slaapritme, wc-tijden, gemoedstoestanden, momenten van verveling. Ook worden de periodes waarin ik mijn telefoon juist niet gebruik duidelijk, er missen dan foto’s van enkele uren, bijvoorbeeld tijdens het uitgaan.
Over 65,000 selfies. many of them taken on the toilet from a very unflattering angle of my head- are currently stored on my phone. The moment I use my phone again, another selfie will be added to the collection.

Since July 2022, my smartphone has been taking a photo every single time I unlock it, without me even noticing. On the toilet, outside, in the shower to change a song, right before going to sleep, and the moment I wake up. The first one to see me is my smartphone. It’s a reflex to grab your phone when you’re bored, waiting for the bus, or can’t immediately find your way. But what does that look like from the smartphone’s perspective?

All these photos, including metadata—such as the time and date they were taken—form the basis of my new project/research, in which I want to analyze my patterns from the perspective of the smartphone. My sleep cycle, bathroom habits, moods, moments of boredom. The periods when I don’t use my phone also become clear; photos from several hours are missing then, for example, when I’m out clubbing.

En toch gebruik ik mijn grootste companion niet in situaties waarin ik gelukkig ben, de momenten die je het liefste voor altijd zou willen vastleggen; wanneer je compleet in het moment bent. Ik gebruik mijn telefoon niet, wanneer ik geluk ervaar. Hiermee realiseerde ik me dat mijn telefoon een verknipt beeld van mij moet hebben; Ik zit het meeste van de tijd binnen, in het ene seizoen nog meer dan in het andere en ik val er vaak op terug als ik me niet goed voel, verveel of kennis nodig heb.

Maar hoe moet die ervaring zijn voor mijn telefoon, die mij ziet door diens voorste camera, waarmee ik het een blik van mijn leven geef. Elke keer als ik mijn telefoon ontgrendel, krijgt het me een paar seconden te zien, waarin op de achtergrond een foto wordt gemaakt, zonder dat ik dat door heb.
And yet, I don’t use my greatest companion in situations where I’m happy, those moments you’d most like to capture forever; when you’re completely in the moment. I don’t use my phone when I’m experiencing joy. This made me realize that my phone must have a warped image of me; I’m inside most of the time—more in some seasons than others—and I often fall back on it when I’m not feeling well, bored, or in need of information.

But what must that experience be like for my phone, seeing me through its front camera, through which I give it a glimpse of my life? Every time I unlock my phone, it gets to see me for a few seconds, during which a photo is taken in the background without me even realizing it.

Just as I once had an ex tell the story of our turbulent relationship, this time I want to let my current relationship do the talking.

“Het was afgelopen week weer tijd voor de tandarts en mondhygiënist. Helaas twee vullingen in mijn kies nodig. Nog helaas’ig-er was de extreme rekening achteraf(!!!!!).

Dus dan doe je wat iedereen zou doen na zo’n shock: Je zoekt tussen je 60k selfies die automatisch worden gemaakt wanneer je je telefoon ontgrendeld en analyseert de gevonden selfies wat er verkeerd gaat.

Ik poets minimaal twee keer per dag.
Met dat gegeven kwam ik er op uit dat ik bij meer dan 20% van de keren dat ik tandenpoets, mijn telefoon ontgrendel.

> Ik poets vaker elektrisch dan …analoog?
>In de avond zit ik vaker op mijn telefoon terwijl ik poets, dan in de ochtend.
>Ook na middernacht vergeet ik niet mijn tanden te poetsen.

Én ik heb mijn tandenborstel vaker in mijn linker mondhoek zitten als ik mijn telefoon ontgrendel. En laat daar nou nét de vullingen nodig zijn geweest.

Conclusie: Vaker telefoon ontgrendelen wanneer ik m’n rechterkant poets.”